Logo Maarheeze nu 500px4 weekenddiensten5 aed1 evenement2 afval 33 openbaarvervoer6 politie7 helpende hand

nlenfrdeplroes
Humoristische blog

Humoristische blog (32)

Plaats voor de blog van Erik Mulder

zaterdag, 11 juli 2020 13:51

Tante Toos is coronabeu!!

Written by

Het is allemaal zo wennen, het nieuwe ‘vruuger’ is van de tijd vóór corona. Hadden we voorheen een ketenmarinier die bij de winkels de asielzoekers in de gaten moest houden. Nu hebben we asielzoekers die onze karren in de winkel staan te ontsmetten.

De meeste mensen weten dat ze de pijlen moeten volgen in de winkel, maar voor de tegenstribbelaars is er geen marinier meer te zien.

En als we dan over moeten gaan tot politie? Die moet straks van ver komen als het bureau dichtgaat. Wordt het huidige bureau dan net zo’n mooi woonhuis als het voormalige bureau in de Korenbloemstraat?

Vanuit dat bureau richting de kerk ga je tegenwoordig over een prachtige Stationsstraat. Wat zouden de botsauto’s van de kermis hier prachtig op hebben gestaan! En de grijpers! En de wielrenners dan met de Mijl! Wat hadden die bandjes een fijn geluid gemaakt over die mooie stenen.

Richting de kerk ging de vlooienmarkt van Kizito niet door, en moeten we daar ook al huiverig zijn voor het vertrek van Harlekijn uit hun vertrouwde honk?

Mares wordt leeg gepeld; geen bieb, geen kledingcontainers, en we hadden ook al geen braderie meer. De stenen die je kon zoeken en de beren achter de ramen zijn verdwenen, de zangers bij het bejaardenhuis zijn er ook een beetje klaar mee.

Maar wat hadden we wel in Mares? We hebben de carnavalsoptocht nog net op tijd gehad! Zonder mondkapjes en toen we nog mochten handen schudden. Kliko’s vol met confetti en slingers, die zullen we volgend jaar in plastic zakken moeten doen want u raadt het al; de grijze kliko’s moeten er ook aan geloven.

Wat hebben we nog meer? Heel veel ratten schijnen er rond te struinen in Maarheeze, die kunnen zich straks wel heerlijk te goed doen aan dat restafval vanuit de plastic zakken. Kwestie van de naam Muuzevangers in Rattenvangers veranderen.

Tis echter niet allemaal kommer en kwel, want als we nog een keer overhangende takken uit de tuin van de buren hebben, weet de rijdende rechter Mares vast nog wel een keer te vinden.

Tante Toos

coronamuus 1

vrijdag, 15 mei 2020 16:35

Sjenel

Written by
Sjenel heeft de foto puzzeltocht gefietst, nouuu ze vond het GE WEL DIG !!
Kijk op onderstaande link!!
zaterdag, 14 maart 2020 12:57

tante toos moet weer zo nodig!!

Written by

Ik heb de slag bij Nieuwpoort nooit meegemaakt, maar vandaag de slag bij de Jumbo en de Lidl wel! Veul erger! Mares is gek geworden!! Of beter; Is heel Mares aan de schijt geraakt? Vanwege de bonen uit blik die ze de hele week al in aan het slaan zijn?

Geen één rol WC papier meer te krijgen?!

Waar is die ketenmarinier als je hem nodig hebt? Dat die in elk geval dat volk uit Budel weghoudt, die gaan maar lekker in hun Borgh kakken. Eigen schone konten eerst!

agenten

 

En daarbij moest iedereen aan de paracetamol? Op! Want van dat bonengeveeg krijg je natuurlijk een schrale pijnlijke krent.

Gelukkig is iedereen, behalve tante Toos en de 70plussers met huisarrest, wel goed voorzien van handzeep. Vooral blijven wassen na de grote boodschap! De schappen bij de Jumbo en de Lidl leeg! Vroeger gebruikten we wasverzachter met wat dreft, dat volstond ook.

Maar nou dat papier; tante Toos is niet voor 1 kontgat te vangen: wat repen kranten, net als vroeger bij oma, die doen het werk toch ook?

Blijkt het oud papier al vóór 8 uur door de fanfare te zijn opgehaald. Die toeteraars moesten natuurlijk ook al om 8 uur gaan hamsteren. Geen 1 vel krant is er meer.

Ik ga lekker in de tuin werken, de inmiddels vuile poepmesthanden hebben geen handschoenen nodig. Voor de zoveelste keer hopen verdoemese confetti van de optocht uit de voortuin harken.

Bij Claassen hebben ze vast niet genoeg ruimte voor al die on line bestelde pallets pleepapier. Dan maar morgen in de slaapzak voor de Jumbo liggen!

Wat ik met al die rollen moet weet ik niet, maar als iedereen ze heeft zal het wel nodig zijn. Ik krijg er nu al koppijn van!

Heeft iemand nog een palletje paracetamol over?

Tante Toos

hamsteren

 

zaterdag, 07 maart 2020 13:42

doe nog maar 3 repen! zegt tante toos

Written by

doe nog maar 3 repen

Wat een geluk dat ons Mares de postcode 6026 heeft, bergen en bergen chocola kregen we cadeau afgelopen weken. Niet alleen gewoon melk kon je kiezen, maar ook met maanzaad en citroen. Het mag ook steeds gekker. En omdat wij natuurlijk zoveel in de prijzen vallen, wordt dat wel een probleem. Tot nu toe worden er steeds repen in de brievenbus gegooid, Wieting zou helemaal gek zijn geworden…. Maar de Jumbo zag de bui al hangen; die kon al die dozen met ijs en chocola en godweet wat we allemaal nog gaan winnen volgende maand, niet meer kwijt.

Op zoek dus naar een nieuw postloketje, en dat viel niet mee! Niemand wilde een hele schuur vol chocola gaan stouwen, en dan al die mensen die dan komen zeiken aan het loket dat ze puur hadden besteld en nu opgescheept zitten met caramelkzeezout.

Maar….er was 1 winkel in het hele dorp die het wel aan durfde te gaan; de heren Claassen doen zelf niet mee aan de postcodeloterij maar wilden al die cadeaus wel opslaan. Stel dat iemand zijn pakket niet op komt halen! Dan hebben ze in de middagpauze lekker een reep Tony’s om aan te soebelen! Nu moet de straat naar Claassen nog toegankelijk gemaakt want het hele dorp ligt al maanden op z’n kop. Hoe dat straks moet met de wielrenners, dat vraag ik me wel af, hoe gaat zo’n peloton die stoep in d’n draai pakken de Sterkselseweg op? En wat doen we met al dat nieuwe sluipverkeer door de Neerlanden?

Volgende week dus met z’n allen voor het rijbewijs en de pakketten naar Claassen. Mochten zij uit hun voegen groeien, dan kunnen ze altijd nog terecht aan de Hoge Weg. Wat een trieste zaak dat die oude Mariaschool waar de geur van de nonnen nog hangt, nu gewoon in de verkoop gaat.

Harlekijn is daar al 45 jaar aan het investeren in onze jeugd, in het gebouw, in de toekomst van Mares…..en dan ineens moeten ze het maar uitzoeken. Prachtige locatie als ophaalpunt van al onze pakketten dan maar? Zet die jongeren maar als werkstage aan een postloket daar; geen middagpauze, geen vakanties, zondags open. Als we nou met zijn allen gaan bieden tijdens die veiling? Iedereen wat bijlappen en dit stukje cultuur behouden voor het dorp.

Misschien kunnen we wel met repen chocola betalen…die hebben we zat!

Tante Toos

Het is de inmiddels vertrouwde aftrap van het carnavalsseizoen: de door CV de Muuzevangers georganiseerde jaarlijks Tonpratersavond in De Smeltkroes, met een selectie van de allerbeste tonpraters uit de regio. Dit jaar staan ze op zaterdag 19 oktober in de ton, om vanaf 20:00 u te zorgen voor een avondje onbekommerd lachen. PIAS uit Eindhoven verzorgt, na een jaar afwezigheid, wederom de muzikale intermezzo’s.


Het spits wordt afgebeten door Jorlan Manders uit De Mortel. Jorlan staat al vanaf 2000 op het podium, en maakte in 2011 zijn debuut bij regionale tonpraatavonden. Daarna ging het snel, en won hij diverse prijzen, waaronder een 3e plaats bij De Vergulde Lampekap 2019. De tweede tonprater is Jasper van Gerwen uit Hilvarenbeek, die na enkele jaren afwezigheid in de ton, toch de draad weer heeft opgepakt. En hóe! Eerder dit jaar nog drong hij meteen weer door tot de finaleronde van de Brabantse Kampioenschappen, want kwaliteit verloochent zich niet… Peter van de Maas, óók uit Hilvarenbeek en nog niet zo lang geleden succesvol in de Mareser ton als relatiebemiddelaar en -therapeut, sluit het programma voor de pauze af.

Na de pauze pakt Berry Knapen (Heeze) de draad weer op. Berry behoeft nauwelijks introductie en is in Maarheeze een graag geziene gast, vorig jaar nog als goeroe. Berry’s typetjes hebben geresulteerd in een inmiddels uit zijn voegen barstende prijzenkast, met daarin o.a. 11 (!) Zuid-Nederlandse kampioenschappen. De avond wordt afgesloten door een ander vertrouwd gezicht, nl. dat van Andy Marcelissen uit Raamsdonksveer. Zijn prijzenkast is al net zo gevuld als die van Berry Knapen, en hij is daarnaast natuurlijk ook bekend van zijn optredens in theaters en als “Dichter des Larielands”.

Kaarten voor deze fantastische avond kosten € 13,50 en zijn vanaf vrijdag 27 september te koop bij De Smeltkroes of online in de Muuzesjop via www.muuzevangers.nl/webshop. Leden van CV de Muuzevangers profiteren van een ledenprijs van € 11,00 per kaartje tijdens een speciale leden-voorverkoop op deze dag van 20:30 u – 21:30 u, hierna start de reguliere voorverkoop. Wees er wel snel bij, want net als in voorgaande jaren was deze avond vorig jaar al snel uitverkocht! En LET OP als je nog geen lid bent van CV de Muuzevangers: als je vóór de Tonpraters-avond zelf besluit om lid te worden voor een bedrag van € 11,11 per jaar, krijg je een toegangsbewijs voor deze avond gratis! Meld je daarvoor als lid aan via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken., dan sla je twee vliegen in één klap! 

vrijdag, 23 augustus 2019 08:12

Mareser strategieën door Tante Toos

Written by

De scholen zijn begonnen en de verwachte files ook weer, vanochtend stond er al weer een bewaker in de Oranje Nassaulaan. Een heldhaftige krijger die de invasie van de Limburgse fileratten tegen stond te houden die door ons mooie dorp willen komen rijden.

We zijn een klein dorp maar we blijven net als de Galliërs van Asterix moedig weerstand bieden! We werpen wegversperringen op, we dreigen met het plaatsen van stoplichten, we willen zelfs de Stationstraat af gaan sluiten zodat ze ons dorp niet meer kunnen overspoelen.

Die zuiderlingen zijn er zo van ontdaan dat er telkens weer botsingen plaatsvinden ter hoogte van Maarheeze, om de haverklap staat er weer een file en kunnen onze sleepdiensten weer komen. Rare jongens die Limburgers.

Wie klein is moet echter ook slim zijn: we hebben een hele goeie troef ingezet! Een nieuwe burgemeester! Die komt vanuit Limburg en weet hoe dat volk daar redeneert. Kwestie van anticiperende psychologische oorlogsvoering. En wat doen wij met die burgemeester? Die huisvesten wij strategisch in een drukke laan waar het sluipverkeer langskomt. Ziet hij het met eigen ogen! En voor een dorpshoofd zijn ze vast ook bang.

Vanuit zijn achtertuin kan hij door de Gallische stadsmuur in de gaten houden wat er toch op die A2 zo bijzonder is dat er soms 3 kopstaartbotsingen per dag plaatsvinden.

Als je denkt dat wij het goed vinden dat ze vervolgens en masse met de trein komen; neenee, dan hebben we altijd de wisselstoringtruc nog als troef; rijden er alleen trage bussen heen en weer. Wordt regelmatig ingezet.

Als een goed Galliërsdorp zorgen we dat de voorzieners van de toverdrank (Hof en Lieske) goed centraal gelegerd zijn; op het grootste kruispunt in het dorp, waar ook de spierbundels van het dorp 24 uur bewaking bieden.

De dorpsomroeper Horizon is inmiddels ook midden in het centrum geplaatst, klaar om met hun zendmast iedereen op de hoogte te houden.

Nu nog een bard die met valse zang degenen die tóch weten door te dringen wegjaagt. Iets voor zomareseravond, Zingmares of muziekhuis om hun aandeel te leveren?

Wij Mareser minse zijn niet voor 1 muuzegat te vangen.

Tante Toos

zaterdag, 12 januari 2019 07:14

Dr. Raeven

Written by

 

Ik denk nog graag terug aan onze dorpsdokter Raeven, een man met fraaie levenswijsheden.
Zijn mooiste wijsheid bracht hijzelf regelmatig in praktijk:‘Eén zatsel per week is goed voor een mens!’

Raeven was een doorgewinterde huisarts, die met één pink je temperatuur kon meten…. Gedrongen gestalte, pientere oogjes en altijd een groezelige boord. Hij was de rust zelve. Als je bij Raeven binnenging met terminale vermoedens, ging je met een schaafwondje buiten. Ik zie nog zijn spreekkamer, vol paperassen en instrumenten. Met een prominente plek voor de tafel met stijgbeugels, waar ‘Vrouwelijk Cranendonck’ zo verzot op was. Achter het doorgeefluikje maakte mevrouw Raeven nog zelf zalfjes en poeiertjes, die stonken of ze in slootwater hadden getrokken.

Mijn moeder zag enorm op tegen haar talrijke bevallingen. Maar de stoïcijnse Raeven, met zijn vaste standplaats aan het voeteneind, had iets bezwerends:

‘Probeer te denken dat het hele leger van Napoleon zo geboren is..
Hij praatte vrouwen door de bevalling heen….

Huisartsen als Raeven zijn uitgestorven. Mijn vader, uitvinder van de hypochondrie, zat nachten op met angsten, fobieën en emotionele hoge drukgebieden. Raeven wist dat. Toch kwam hij om 3 uur ‘s nachts langs, enkel met kulpraatjes en neppillen. Om even later te worden opgeroepen voor een bevalling, achteraf op de Cranendonckse prairie. Dat betekende vaak met de motor door 20 cm slijk baggeren.

Raeven en mijn vader waren bevriend vanuit het verzet. Mijn vader werkte in Eindhoven en samen hielpen ze Joden en piloten onderduiken. Linke soep! De Duitsers kwamen je niet decoreren als het fout ging.

Raeven liep onaangekondigd bij mensen binnen. Liefst op adressen waar ze meer onder de kurk hadden dan wijwater. En baldadig was-ie. Hij had ooit een weddenschap met mijn moeder, van ruim 100 kilo. Hij zou haar optillen in een rieten stoel. Inzet: een pakje Cross en een fles jenever…

Dit soort ‘voorbeeldige’ patiëntenomgang vond je in geen enkel ‘Huisartsenhandboek.’

Hij had een bloedhekel aan medische TV-programma’s 
‘Ik heb mijn tent 3 dagen vol met kerngezonde mensen’
foeterde hij.

Hij stond bekend als krenterig, terwijl hijzelf niets afsloeg dan vliegen. Sommigen noemden hem zelfs ‘unne dichtgenaaide’.

‘Waarvoor moest hij het laten? Hij had toch geen kinderen….?’

Bij zijn heengaan bleek pas dat hij alles aan goede doelen had geschonken…

En aan gezinnen waarvan hij wist dat ze het “taai” hadden…..

 
Onze dokter Raeven: …. als er een hiernamaals is….. hoort hij ergens vooraan te zitten….

                                                                                                                             

Reacties: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

jan strick

donderdag, 25 oktober 2018 17:00

Waar is dat feestje? door Tante Toos

Written by

 

Mares is in 1810 ontstaan, ruim 200 jaar geleden, da’s best lang. In 1925 zagen ze in Sterksel en Soerek en Gastel hoe fijn wij Mareser mensen het hadden, hoe wij met onze paard en wagen door de Kerkstraat banjerden. Zij wilden bij ons horen. Dat snap ik wel, het dorp werd uitgebreid met vele Jannen, Pieten, Jo’s en Jets. Wat hadden we het goed samen.

In 1997 wilden die Bulanders, eigenaardig volkje, van onze winkels en Rabobank en visvijver gebruik maken. Er werd besloten dat we samen Cranendonck zouden gaan heten. Ik snap het achteraf wel; die Bulanders wisten al dat ze geld te kort zouden komen vanwege de Borgh, en wij waren altijd zuinig geweest! Ze wilden stiekem onze Mareser bieb gaan opofferen voor hun geldtekort!

Gelukkig vond onze dorpsraad (die club van wijze mensen) in 2011 dat we wel onze eigen identiteit en kern moesten behouden in Mares. Ellenlange vergaderingen en gesoebat over waar het echte centrum van Mares moest liggen, leidden tot niets. De Brink was al volgebouwd, de Rabobank verdween, de Smits van Oyenlaan was een gewone drukke straat. Waar was het centrum van Maarheeze waar iedereen samen kon komen?

Tot ook onze Jannen en Pieten het licht zagen; het centrum moest digitaal worden! Niemand wil toch meer samenkomen; je logt thuis in op je computer en hoppaa; saamhorigheid in een digitale dorpskern.

Geen parkeerproblemen, geen gehannes over waar je dan samen je koffie drinkt of welke horeca je het meest moet spekken.

Wij wilden ook als Mareser mensen helemaal niet treffen met of opgaan in Weert, Buul of zo, gewoon weten wat er in ONS Mares allemaal gebeurt. Geen import gewenst, en wat happens in Mares, stay in Mares!

In 2013 was www.Maarheeze.nu, de digi-kern een feit door inzet van fijne vrijwilligers.

Maarheeze.nu bestaat dus nu blijkbaar al 5 jaar!

Ik zeg tijd voor een feestje!

Maar waar? ?

Tante Toos

Afgelopen zaterdag 29e september; waren er zelfs DRIE kopstaartbotsingen ter hoogte van Maarheeze. En dat in een weekend waarin je door Maarheeze mag sluipen. Overigens werd er vanochtend maandag 1 oktober vanwege de dikke file weer driftig door de oranje Nassaulaan geslopen, half Limburg had de route weer gevonden, de verkeershandhavers waren nergens te bekennen

Maar even terug naar de A2:

Bijna dagelijks is er een botsing ter hoogte van Maarheeze en waar ligt dat toch aan? Zijn het de gekleurde pallets op het terrein van de 7up? Kijkt men te veel hunkerend naar de sluiproute? Of had het Muziekhuis het al in de gaten: het is het lelijke viaduct dat de aandacht trekt!? Mensen stoppen daar om een selfie te maken en boem! Weer een Limburger of wit bestelbusje dat er op knalt.

Zijn het de terrasverwarmers van Lieske? De geur van mestrijders? Heeft het takelbedrijf stiekem iets engs gedaan met ons stukje A2 waardoor ze wekelijks verzekerd zijn van een oplaadklusje?

Ik denk dat het ligt aan de vergrijzing van Maarheeze; we hebben te veel slome zondagsrijders die vanaf de 2 opritten met 60km per uur invoegen. Daar kan een 130rijder niet omheen…

Hoe dan ook, wie het weet mag het zeggen;

Mares is in ieder geval het remmen nog steeds waard!

Tante Toos

donderdag, 20 september 2018 20:44

Schaamte zonder franjes door Sandra Bernart

Written by

Ik sta met een van onze dochters in een kledingzaak. We hebben niet veel tijd, en allebei zin in een nieuwe broek. Om zo efficiënt mogelijk te zijn, spreken we af ieder onze weg te gaan. Een minuut of tien later ontmoeten we elkaar bij de paskamers, beiden met een stapeltje broeken over onze arm. Ik wurm me opeenvolgend in drie te strakke broeken, constateer dat mijn taille pijnlijk genoeg met mijn leeftijd is meegegroeid en trek ze zuchtend weer uit. Mijn hoop is gevestigd op de laatste broek, een frivool exemplaar met franjes aan de onderkant. Moeiteloos glijdt deze over mijn benen en zonder problemen rits ik hem dicht. Ik draai me een paar keer rond mijn as. Hoewel de broek voor mij lijkt gemaakt, twijfel ik. Is hij niet te wild? Te aanstellerig?

‘Mam,’ klinkt het uit het pashokje naast me. ‘Kom eens.’

Ik schuif voorzichtig het gordijn op een kiertje en glip bij haar naar binnen. ‘Wat denk jij?’ vraagt ze. ‘Kan dit?’

Ik begin te grinniken. In de spiegel sta ik naast een jongere versie van mezelf, in exact dezelfde franjebroek.

‘Staat je goed, mam,’ zegt ze.

We geven elkaar een boks. ‘Doen?’

‘Als jij hem maar niet op dezelfde dag aantrekt als ik.’


Thuis showen we onze nieuwe aanwinst, de bedenkelijke blikken van de rest van het gezin quasi negerend.


Toch durven we het allebei niet echt. Twee weken lang hangen de broeken onaangeraakt in onze kast.

Zij is de eerste. ’s Avonds kondigt ze het aan. ‘Morgenvroeg trek ik mijn nieuwe broek aan naar school.’ Ze zegt het achteloos, maar de gespannen grimas op haar gezicht zie ik heus wel.

‘Leuk,’ zeg ik. ‘Hij staat je cool.’

Schaamte zonder franjes Aangepast
Ze houdt zich eraan. De volgende dag zwaai ik haar in haar franjebroek uit. Ik benijd haar lef.

Als ze ’s middags thuiskomt, glipt ze direct naar boven. Even later verschijnt ze in een zomerjurkje. ‘Ik had het warm,’ verklaart ze.

Buiten pakken grijze wolken zich samen, ik trek mijn vestje verder dicht bij het zien van haar blote benen.

Ze loopt naar de keuken en rommelt wat in de kastjes. Met een stroopwafel en een glas sinaasappelsap komt ze bij me zitten. ‘Sara vond mijn broek raar. Maar ze had zelf een shirt aan met flamingo’s. Dat is pas raar.’

Ik wil haar iets zeggen over het volgen van je eigen kompas, maar ze vervolgt: ‘Ik weet wel wat ze doet.’

‘Hoe bedoel je?’

‘Ze verlegt gewoon haar eigen schaamte.’

‘O?’

‘Sara schaamt zich natuurlijk dood voor die flamingo’s. En daarom geeft ze die schaamte door aan mij. Dan is zij ervan af.’

‘Slim. En werkt het?’

Ze scheurt een stukje van de stroopwafel en haalt haar schouders op. Haar wangen kleuren. ‘Mwah, beetje.’

Zachtjes kneed ik haar schouder. ‘Ik zal hem morgen aantrekken,’ zeg ik overmoedig.

Met haar hoofd schuin kijkt ze me aan. Ik denk bewondering te zien op haar gezicht. Maar het kan ook mededogen zijn. Of iets daartussenin. Schaamte kent vele gedaanten.

Pagina 1 van 3